الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
152
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )
حكم و فرمانش در رفت و آمدند و جمعى ديگر حافظان بندگان اويند و دربانان بهشتش . بعضى از آنها پاهايشان در طبقات پايين زمين ثابت و گردنهايشان از آسمان بالا ، گذشته و اركان وجودشان از اقطار جهان ، بيرون رفته و شانههاى آنها براى حفظ پايههاى عرش خدا آماده است و در برابر عرش او چشمهاى خود را پايين افكنده ، در زير آن بالهاى خود را به خود پيچيدهاند . در ميان آنها و كسانى كه در مراتب پايينتر قرار دارند ، حجابهاى عزّت و پردههاى قدرت فاصله افكنده است . ( آنها چنان در معرفت الهى پيش رفتهاند كه ) هرگز پروردگار خود را در وهم و ذهن خود تصوير نمىكنند و صفات مخلوقان را براى او قائل نمىشوند . هرگز او را در مكانى محدود نمىسازند و با نظاير و امثال به او اشاره نمىكنند . شرح و تفسير در عالم فرشتگان به دنبال بحثى كه در بخشهاى گذشته از اين خطبه در بارهء آفرينش آسمانها و چگونگى پيدايش جهان آمده بود ، امام ( ع ) در اين بخش به سراغ آفرينش موجودات آسمان و فرشتگان عالم بالا مىرود و در عبارات كوتاه و گويايى از اصناف فرشتگان و صفات و ويژگيهاى آنان و برنامه و اعمالشان سخن مىگويد و نيز از عظمت ساختمان وجود آنان و بالا بودن سطح معرفتشان بحث مىكند و در واقع اين بخش مربوط به معرفى فرشتگان در ابعاد مختلف است كه مىفرمايد : « سپس خداوند ميان آسمانهاى بلند را از هم گشود » ( ثمّ فتق ما بين السّموات العلا ) . « 1 »
--> ( 1 ) « العلا » جمع « عليا » مؤنّث « اعلى » به معناى بالا و اشرف است .